telugu poetry 

మనజెండా

అమృతోత్సవాల ఆరంభం

జెండా పండగతో ప్రారంభం

జెండా రెప రెపల్లో

మువ్వన్నెల మెరుపుల్లో

జాతీయతా భావం కళకళ

తెలుగు దనం తళతళ

ఎందుకంటే అది తెలుగు వాడి

మేధస్సు తేజస్సుయశస్సు

జాతీయ గీతం లో లోపించిన

తెలుగు వారి వెలుగు లను

సదా భాసించే లా గర్వంగా

పతాకంగా రచన చేసిన

అమర నాద మిది మౌన గీతమిది

తెలుగు జాతికి గౌరవం తెచ్చిన

అమృత మయ తెలుగు హృదయం

పింగళి వెంకయ్య గారి ఖ్యాతి విఖ్యాతి

పతాక రెప రెపలై విరాజిల్లు తున్న

అమరోత్సవాలు అమృతోత్సవాలు!

సముద్రం

ఉదయ కాంతి లో ఇసుక తిన్నెల పై కూర్చొని

చల్ల గాలికి ప్రశాంతంగా  సముద్రాన్ని చూస్తుంటే

అంతులేని ఆలోచనా తరంగాల ఘోష !!

మాటల కందని ఎన్నో ప్రశ్నల పరంపర!

నీలి నింగి నిజ పరావర్తన మేమో యీ మహా జలనిధి

 నీలి వర్ణపు నిరంతర తరంగిత సౌందర్య ద్యుతి  

ఇది శ్రీ మహా లక్ష్మి పుట్టినిల్లు, విష్ణు మూర్తి నివాసము

కానీ హాలహలం యిక్కడే పుట్టింది!

సముద్రపు ముద్రే యీ జీవితమా!

కడలి  కెరటాలు పాదాలను తడుపుతుంటే

యిసుక బొరియలో నుండి వచ్చిన చిన్న పీత

పాదాల మీద నిశ్శబ్దంగా పాకుతూ వుంది 

మనసు లో ఆలోచనల జోరు 

మున్నీటి అలల హోరు, మన అదుపులో వుండవు! 

ఒడ్డు దాటనంత వరకే అందం, ఆహ్లాదం, అందరికీ భద్రం!!

ఒడ్డున తిరిగే ఈ ఎండ్రకాయలు, నత్తలు

లోతు నెరుగుతాయా?విలువైనవి దొరుకుతాయా?

కానీ కష్టానికి ఎదురొడ్డి తెప్పనెక్కి తేలిపోతూ

దొరికిన వాటితో జీవితం సాగించే సాహసం కొందరిది !

నిండు పున్నమి కి  చంద్రుణ్ణి చూసి దూరమైన

తనవాళ్లను చూసి నట్టు ఎగిసి పడ్డం ఎంత చిత్రమో

సముద్రాన్ని చూస్తే మనసు అట్లా ఎగిరి పడుతుంది

ఎగిసి పడే అలలు ఎంత  తెల్లగున్నా ప్రతిబింబాన్ని చూపలేవు

ఆందోళనలోవున్న వారు ఏమి పరిశీలిస్తారు, ఏం చెప్తారు!  

జీవుల ఆత్మలన్నీ పరమాత్మను చేరి ఉనికిని కోల్పోయినట్లు 

నేల మీది నీటి ప్రవాహలన్నితననే చేరాలనే తపన      

“మనుషుల పాపాలు తప్పులన్నీ నీటి ప్రవహాల్లో కలిసి

అవి సంద్రం చేరితే వాటిని ఉప్పుగా చేసి తనలోవుంచుకుని

పుణ్య జలాలను నింగిలోకి ఎగరనిచ్చి తిరిగి వర్షంగా

యిస్తుందని, అందుకే మున్నీరు ఉప్పన ఆని జనపదం”

సూర్య తాపం నీటిని మాత్రమే నింగికి చేర్చితే

మనోతాపం మనిషిని ఉన్నతుడిని చేస్తుంది!!

సముద్రపు నీటిలో ఉప్పు, ఖనిజాలు, రత్నాలు

ముత్యపు చిప్పలు, పొగడపు దిబ్బలు;

చిన్న చేపల నుండి పెద్ద తిమింగలాల వరకు ఎన్నెన్నో

జీవ జాతులు వాటి వింత జీవిత విధానాలు  

అందుకే అది అంతులేని జీవ నిధి, పరమాత్ముడి హృది

ఏది కోరితే అది యిస్తుంది, దేన్నయిన భరిస్తుంది

ఎంతో కఠినంగా, విశాలంగా, లోతుగా, నిరంతర గమనంతో

బలంతో, నియమంతో ఎల్లలు దాటక, ఎవరికి స్వంతం గాక

అందరికి స్ఫూర్తి నిచ్చే అమృత భాండం! భగవంతుని హృది  

దేవుడంటే ఆడగక పోయినా ఎన్నోయిస్తాడు!

అడిగిన వన్నీ యివ్వడు! ఎన్ని సంపదల నిచ్చినా

తనలోకి  దారి యివ్వడు, యేదీ తెలియనివ్వడు!

మాయల తరంగాలలో దిగంతాలను చూపుతాడు!

ఈ ఉధదిలో, జీవితాంభోధి లో వలలతో వేటాడ్డం,

కొన్ని వదిలేయడం వల్ల,  ఏమి దొరుకుతుందో

ఎంత దొరుకుతుందో తెలీదు కానీ నిరాశ పరచదు !

ఒడ్డునే వుంటే పెద్ద చేపలు గొప్ప నిధులు ఎలా దొరుకుతాయి

శ్రమను బట్టే ఫలితం, అదే జీవిత సూత్రం, దైవ నిర్ణయం!    

“అవని చుట్టూ ఎప్పుటి కీ ఆవిరికాని మున్నీరు,

చిన్న జీవితం చుట్టూ ఎప్పుటి కీ ఆగని ఎందరి కన్నీరో!” 

 సునామీలు తుఫాన్లు అపుడపుడు అల్లకల్లోలం సృష్టించి

ఆలోచింప జేస్తాయి. చితికినా, శాంత పడతాం, మళ్ళీ ప్రయత్నిస్తాం

ఇదే భాధల, బంధాల, సంతోష, భేషజాల తరంగాల భవ సాగరం!!!  

     

పుస్తకం 

“All in one అరచేతిలో cellphone రోజుల్లో

ఒకనాటి నేస్తాలు, మార్గ దర్శులు, గురువులు

మార్చురీ లో శవాల్లాగా గూళ్లల్లో పుస్తకాలు”

గాల్లో రాతలు , గొట్టాలో (you  tube) ఈతలు, కోతల కాలం 

Printing press లు, పుస్తకాల షాపులు తగ్గి

Electronic stores ఎక్కడ చూసినా

Face –book - ముఖ-పుస్తకమట

ముఖం చూసి తీర్పు చెప్పడం ఎంత పొరపాటో

మోసపోయిన తర్వాత గానీ తెలియదు  

అంతరంగం లోకి వెళ్ళి అద్భుతాలు ఆనందించడమనే    

వ్యసనం వుంటే ఈ ముఖ -పుస్తకాలు ఏమిస్తాయి??   

పుస్తక మనే వాహన మెక్కిన మస్తకం

ఎక్కడెక్కడ తిరిగిందో ఎందర్ని కలిసిందో

ఇప్పటికీ ఒంటరితనాన్ని దూరం చేసే నమ్మకమైన నేస్తమే

దీన్ని తెరవడానికి password అక్కర్లేదు

కోరిక వుంటే చాలు చదవడానికి  

పాపం ఆ అక్షర వాహనాలు ఇపుడు గారెజి లో!!

చిన్నప్పుడు ఒకటో తరగతి కి ఒకే పుస్తకం

దాన్ని సొంతం చేసుకొంటే ఎంతానందమో

అపుడు పుస్తకమంటే దేవుడు, డండం పెట్టుకోవడం

పూజలో పెట్టడం నెమలీకలు పూలు దాంట్లో దాచడం

ఎన్ని జ్ఞాపకాలో! పుస్తకం లో నా పేరు చూసు కోవాలనే ఆశ

అపుడే నాకూ పెద్దయి పుస్తకం రాయాలనే ఓ కోరిక!

అందుకే కనిపించిన ప్రతి పుస్తకం చదవడం

అర్ధ మయినా, కాకున్నా అలవాటయింది

ఇన్నేళ్లల్లో సంపాదించిన పుస్తకాలు ఎన్నో, అవి   

మ్యూజియం లో వుండే ఫిరంగులు కత్తులు డాళ్ళు

లాంటివే ఈ తరం వారికి అవి వాడుకలో లేక పోయినా

 నిరుపయోగం కాదు, మధుర మైన మంచి జ్ఞాపకాలు

ప్రతి పుస్తకానికి ఒక్కో కధ లాటి జ్ఞాపకం   

వయసుడిగిన మనుషుల్లాగా కనిపించ వచ్చు

కానీ అంతరంగంలో జ్ఞాన కాంతి అనుభవ జ్యోతి ఆరవు

అందుకే పుస్తకం ఒక అద్భుత ప్రపంచం

దానిలో మన ఉనికి కనుగొంటాం , తెలియ జెప్తాం   

అక్షరాల్లో పంక్తుల్లోఇమిడిన అర్ధం  వాటి మధ్య

మలచ బడ్డ అంతరార్ధం మనసు ను తట్టి లేపే అద్భుతం            

మనసును ఉత్తేజ పరిచి జీవిత గమనాన్ని మార్చగల

నిశ్శబ్ద నేస్తాలు ! పదేపదే చదువుకున్నా విసుగు పుట్టనివి

కంటిని, మెదడును  ఇబ్బంది పెట్టనివి, చెడిపోనివి!!

పరిణామం క్రమం లో ప్రమాణాల్లో రూపంలో మార్పొచ్చినా

పుస్తకానికి చావు లేదు, మనిషి మనుగడ ను నిర్దేశించే దీపికలు

 జ్ఞానార్తి గల మారాళాలు సేవించే దైవ స్వరూపాలు!    

 అమృతం స్రవించే ఆలోచనల అక్షరాంబునిధులు 

చివర వరకు ఆసరానిచ్చే వృద్ధ, సంవృద్ధ సిరులు!!!

 

కొత్త దేవుడండి!ఒక్కసారి దర్శించండి! 

ఒక్కో యుగానికి ఒక్కో అవతారం ఒక్కో కార్యానికి ఒక్కో రూపం

ఎందరు దేవుళ్ళో ఎవరి కెరుక! మానవ జనాభా పెరిగి నట్టే 

దేవుళ్ళ జనాభా లోనూ వృద్ధే !

పూజ, పురస్కారం, మంత్రం, తంత్రం, స్తుతి, స్తోత్రం, మొక్కులు, భుక్కులు 

అన్నిటా వైవిద్యమే అంతా చోద్యమే!

అయినా అందరం కలిసి మెలిసి వుంటాం!

అదే మా చైతన్యం!  ప్రజా స్వామ్యం!

ప్రజలు, రాజకీయ నాయకుల అవసరాలు కోర్కెలు తీర్చేందుకు

బాహుబలి బాబాలం వచ్చాం! రండి !

“రాజ్యాంగ బద్ద నీతులే చెప్పాలి

చట్టం పట్టలేని కార్యాలు చేయాలి ,అబద్ధాలు బూతులు మాట్లాడాలి

చిన్న పొరపాట్లను పెద్ద నేరం గా Social media లో ఊదర గొట్టాలి” 

ఇవే పూజలు భజనలు! కరన్సీ నోట్లే  నైవేద్యాలు!

పగలు పచ్చి శకాహారులం,చీకటి పడితే సర్వ భక్షకులం

కాషాయం కట్టేది కాసుల కోసం, ఆశ్రమాలు కట్టేది చీకటి పనుల కోసం 

కేసులు పెట్టేది ‘దాసోహం అనడానికి’

‘మీకు నచ్చకున్నా మిమ్మల్నిమెచ్చ కున్నా,వాళ్ళను తోసేయ్ ఆక్రమించేయ్’

ఇదే మా వేదం వాదం నాదం !

అధికారం మానీతి! అవినీతి మా రీతి!ప్రమాణాలు, ప్రాణాలు మాకు తృణప్రాయం!

అనుకోనిదిజరిగితే మూట కట్టుకొని కనపడ కుండా పరిపోతాం !    

పంగ నామాలు పెడతాం!సిగ్గులేకుండా బతు కుతాం!

అమాయకులు భక్తితోమోసపోతే మా తప్పు కాదు

మోసం చేయడమే మా నీతి, రీతి, భీతి యేల??      

మేమే! మేమే! పంగటేశ్వర్! పంగటేశ్వర్!!

రండి !వంగి వంగి దండం పెట్టండి!!

కావల్సింది పొందండి! ఆనందించండి !

మేమే! మేమే! ఆధునిక గురువులం!

పరువు మరిచాం! బరువు మరిగాం!!

మేమే! మేమే! పంగటేశ్వర్! పంగటేశ్వర్!!

రండి !వంగి వంగి దండం పెట్టండి!!

 

మాట

నోటి తో పలికే శబ్దాలన్నీ మాటలు కావు

మాటలు  మనిషి మనసు,

అస్తిత్వానికి రూపం, మేధో శక్తి కి గుర్తింపు,

అందుకే మాటే నా తోడు, నా నీడ!!     

నోటిలో దాగిన మూడంగుళాల ఆరని

అగ్నిశిఖ వెలుగుపూలే  మాటలు;

ఐన్స్టీన్ రిలేటివిటీ సిద్ధాంతం అర్దమైతే 

మాట శక్తి విలువ తెలుస్తాయి   

మనసులో పుట్టిన ప్రతి భావానికి

శబ్ద రూపమిస్తూ వుంటే  ఏదో తృప్తి

అందుకే లెక్క పెట్ట లేనన్నిమాటలు!

ఒకే మాట ఒకరికి పూవు, మరొకరికి ముల్లు

ఒకసారి కోటగా మరొకమారు తూటాగా

ఒకసారి మంత్రంగా  ఇంకోసారి  యంత్రికంగా

అనిపించి మాయ చేస్తుంది, అయినా మౌనంగా వుండలేం    

ఎముక లేని దాన్నిసహనం తో అదుపు చేయకపోతే

గమనానికే ప్రమాదం, అన్నీ దహనమే ఆఖరుకు       

భావగహనం శబ్ద వహనం  తమో హననం

ఉద్వేగాల సహవాసం మాటకు సౌందర్యం

‘వందే మాతరం’ అన్న మాట మర్రి విత్తనమంత

ఫలితం నిర్మూలించలేనంత క్లిష్టమైన చెట్టంత

మనిషి పోయినా మాట చావదు

మాటే  విజేత నిజమైన విశ్వ జేత!           

సత్యం

గగనం శూన్యం మేఘం ముసుగు  

గమనం, మార్పు జీవనం

నిశ్చలత్వ స్తితి మృత్యువే!

రూపం నశ్వరం, భావం అమరం

ఆశకు పునాది నమ్మకం

దైవం నమ్మకం వైవిధ్యం

దివ్యత్వం సార్వ జనీనం

జీవితం భిన్న విషయాల సంగమం, సమరం!

నిజమైన గెలుపు లేదు, సంపూర్ణ ఓటమి లేదు

పోరాటం మాత్రం అనంతం

అయినా ఎందుకో సంబరాలు, శోకాలు

పాపం, పుణ్యం, భీతి, నీతి, గౌరవం, అవమానం

అన్నీనిత్యం మన భ్రాంతులే!

సంతోషం వక్రీభవిస్తే రంగులెన్నో    

కానీ సత్యం ఏకవర్ణపు స్థిర కాంతి,

అదే మనశ్శాంతి, విశ్వ క్రాంతి!    

నీడ

మనసు నలిగి జ్ఞాపకాలు పొంగితే

ప్రకృతి పలికే నిశ్శబ్ద వేద ఘోష విను   

ఆహ్లాదాన్నిచ్చే ఆకులు, పూలు, పండ్లు

ఎంత ప్రియ మైన వైనా, ఎంత కాలం వుంటాయి

ఒకాకు రాలితే పక్కది రాలదుకదా  

తొలి పొద్దు వెలుగు మలి సంధ్య మబ్బు అలాగే వుంటాయా

సూర్యుడున్నా నల్ల నీడలుండవా

చీకటున్నా చుక్కలుండ వా  

మేఘం కరిగితే మాలినాలు పోయి

మనసులోని  బాధల వేడిచల్ల బడదా

సుప్తా వస్త లోని చిన్న మొగ్గ వికసించదా

మృత్యువు తప్పదు కానీ దాన్ని కోరడం నేరం

తరలి పోయినవి తిరిగిరావు ఎంత వగచినా

మన చేతిలో లేనివాటిని మనసు కోరితే

కలిగేది తీరని బాధే,

దొరికిన దానితో దొరలాగా బతకాలి

ప్రాప్తం వుంటే మనది కాకపోతే దేవుడిది 

కోరినవి రావు, అయినాకడ దాకాఆశ పడతాం 

నీడ ఎప్పుడూ వెలుగు వెనకే

 ఇది సత్యం నిత్యం ఇదే జీవితం,  

మనిషి!

విపరీత వైవిధ్యం తో భూగ్రహంపై మాత్రమే కనిపించే

విచిత్ర ప్రవృత్తి గల వింత జీవి!! మనిషి!

 తిండి, గుడ్డ, యిల్లు ప్రాధమిక అవసరాలు

 కానీ వాటి కొరకు సాగించే పోరాటం మాత్రం  అనంతం

పరిశీలిస్తే అతనిలో అన్నీ  వైవిధ్య భరిత లక్షణాలే

గొప్పవిజ్ఞత, విపరీత  జిజ్ఞాస, ప్రేమ, కరుణ, ప్రశాంతత,   

తీవ్ర భావో ద్వేగంతో కూడిన  పశుత్వ, పిశాచ ప్రవర్తన

వింత ఆలోచనా తరంగాల మాయల మనసు

తన కేమి అవసరమో తెలుసుకొలేని బుద్ధి !

తనదైన ఆలోచనలతో నిర్మించుకున్న ప్రపంచం

ఊహలతో అల్లుకున్న లోకంలో పునాది లేని

యిసుక  మేడలు, కడుపు నింపని కార్ఖానాలు

దృఢమైన నమ్మకాల బంధిఖానాలు

నశించని మూఢత్వపు ముసుగులు,

అనైతిక వ్యాపారాలు,  మోజుల మెరుపులు,

విలాసాల పొరల విద్యాలయాలు !

కారణం  అహం!! అహం మనిషి చిహ్నం!!

దీని ఆకలికి బలైతే మనసు బుద్ధి మిగలవు    

 అది మథనమో! వ్యధో! శాసనమో! వినాశనమో!

ఎప్పుడూ ప్రశాంతత మాత్రమివ్వదు!   

అవగాహన సున్నాఅయితే  విచక్షణ భిన్నమే!

మోసం, దూషణ లే  భాష, ఘోష!

శరీరం లో విషం లేదు,కానీ బుద్ధి మాత్రం విషం

 కొమ్ములు, గోళ్ళు లేవు కానీ ఆలోచన అంతకన్నా వాడి

పెద్ద  విజ్ఞుడో, పండితుడోన్న ప్రగల్భాలు !కానీ

కొద్దిగా హేతుబద్దత, స్వీయావగాహన వున్నా

మదం మత్తు తో ఉన్మాదం; ఉన్మత్తతతో హింస!!

అందుకే నియంత్రించడం ఎన్నోసార్లు  అసాధ్యం

అయినప్పటికీ స్వీయసమగ్రత కోల్పోని స్థైర్యం !

దేవతలు  పిశాచాల సంకరమా,

విజ్ఞత మూర్ఖత్వాల సంతానమా! ఏమో! ఏమో!

వైవిధ్యం, పరిణామం  జాతుల లక్షణం

కానీ వైవిధ్యం వివక్షగా పరిణామం చెందడం వింత!  

ప్రేమ, అభిమానం, స్నేహం, భక్తి అనే ముసుగుల తో    

నిరాటంకంగా వివక్షతో కక్షలు, పరీక్షలు, వింత శిక్షలు!

కుక్షి కై పోరాటం , ఆకాంక్షల ఆరాటం లో

విజ్ఞానం వికాసం కొరకో, వినాశానికి వాడ్తున్నాడో!   

అధికార దాహం,  కీర్తి కుతి ; పరువుప్రతిష్టలు

ధన వ్యామోహం వంటి తాత్కాలిక సుఖాలకై  

మృత్యువుకు ఎదురు నిలవడానికి సిద్ధ పడే తత్వం

అహం గాయ పడితే పిరికి తనం కరుకుగామారి

ఎదురుతిరిగినపుడు  చంపడమో!  చావడమో!

స్వీయ పక్ష పాతే అయినా యితరుల నవమానిస్తూ

పూర్తిగా అన్యాయం గా వుండడం మనిషికే చెల్లింది

అధికారమిచ్చి మద్దతిస్తే ఆలోచనలు పూర్తిగా మారతాయి

అధికారానికి మోసానికి ఎదురు తిరిగితే, ఎవరినైనా

భయపెట్టో బెదిరించో అణగదొక్కడం

విధ్వంసం సృష్టించడం చేసే వాడు వీరుడా

మాన్యత లేక అనుమానం,న్యూనత తో అవమానం !

ఎంత గొప్పదనమో అంత నీచత్వం

ఎంత మొండితనమో అంతే చురుకుదనం

యే యిద్దరి ఆలోచనలు, అనుభూతులు, ఆకాంక్షలు

అభిప్రాయాలు ఒకటిగా లేకపోయినా సహనంతో

కలిసి వుండడం, అర్ధం లేని ఆవేశంతో ప్రవర్తించడం

ఆశ తో ప్రేరణ కలిగించడం ; దురాశతో రణం సృష్టించడం       

సమర్ధత లేక పోయినా ప్రతి వాడికి నిశ్శబ్దం గానో

పటాటోపంతోనో ప్రపంచం ఎలాలనే కాంక్షే!  

ఆవేశ కావేశాలున్న దుష్ట అసమర్ధ న్యాయ నిర్ణేతే

అయినా చేప నీళ్ళలో ఈదినట్లు సాగుతున్నాడు

వర్తమానం మరచి గతం తవ్వుకోవడం

భవిష్యత్తుకై చిత్తయిపోతున్నా ఎత్తులేయడం

విభిన్న రంగుల  సంకర ముఖంతో నవ్వే నరుడు  

మారే కాల మాన పరిస్థితులకు అనుగుణంగా మారగలగడమే

పరిణామ క్రమంలో మనిషిని విజేత జేశాయా?! అయినా

ప్రకృతి కన్నా బలహీనుడే!! ప్రకృతి లో భాగమే !

ప్రకృతి నియమాలను ఉల్లంఘించి ఎంత కాలం నిలబడ గలడు

భవిష్యత్తు లో ఎలా మార్తాడో! యెట్లుంటాడో!ఊహ కందట్లేదు!         

ఎన్ని గొప్ప గుణాలున్నాయో అనే  గర్వం!

యింత నీచత్వం వుందా  అనే భాద, భయం !

వీడొక విచిత్ర సంకర జీవి !!! వీడు మనిషా??!!!

శివోహం! 

 శివోహం! అంటే “నేను శివుడిని” అని అర్ధం!!

ఎందరో మహాను భావులు గొప్ప వ్యాఖ్యానాలు వ్రాసారు!!

But this is entirely different; just enjoy!   

మహా దేవా గళమున గరళము నిలిపినావట మరి   

మనిషి చిత్తము లో విషమేల చేరెనో!!!

వైద్యనాధుడవని ప్రతీతి పొందినావు

వైద్యం కొరకు నీ దగ్గరకు వస్తే విషం యిచ్ఛావా        

లేక నీ విబూది ధరిస్తే దాన్లోనుండి విషమొచ్చిందా!!

ఆది దేవుడే మింగాడంటే ఎంత మహిమాన్వితమో

అనుకుంటూ తాగే నీటిలో పీల్చే గాలిలో తినే తిండి లో 

కలుపుకొని, మరణం జయించే ప్రయత్నంలో

శివో హం  శివో హం శివో హం అనుకుంటున్నాం!!

అమృతం హరించిన రాహు కేతువులను

సంహరించ ప్రయత్నించిన దేవతలు

విషం తింటున్న మనిషిని ఎందుకు వదిలేశారు

విషమే గదా అన్ననిర్లక్ష్యమో!అవగాహనా రాహిత్యమో!

లేక, వీడెంత?? మనల్ని ఆశ్రయించి బతికే వాడనో!ఏమో!   

అమృతం లాగే విషానికి నశించే గుణం లేదు విస్తరించడమే

  

అమృతం నాకిన దేవతలు మాయమయ్యారు

శివుడి చేతిలో పరాభవం చెందిన  యముడు

నరకాన్ని నరలోకంలోకి మార్చిఆనందిస్తున్నాడు!  

విషం చేరిన మనుషుల్లో కొందరికి బుద్ధి వికసించిందో

మందగించిందో, కాపాడలేని వారి ఆశీస్సులేల ?

రకరకాల రూపాల్లోని దేవుళ్ళ కన్నా  

విషాన్ని భరిస్తున్న మేము విషం తిన్నవాడి కన్నా ఏం తక్కువ!!

అనుకొని తమను తాము దేవతా మూర్తులుగా ప్రచారం చేసుకునే

సంస్కృతి విస్తరించింది! శివో హం  శివో హం శివో హం!

 అమృతం మాకొద్దు గానీ  

ఈవిషాలన్నిహరించ గల ఔషదం మాత్రం కావాలి!!  

అప్పటి వరకు శివోహం  శివోహం అని తృప్తి చెందడమే!